story-love

ด.ญ.ข้างหน้าต่าง

posted on 16 Dec 2009 22:17 by befresh in story-love

ก่อนอ่านเอ็นทรี่นี้ เชิญอ่าน  คนที่เรารัก...คือทั้งหมดของชีวิต  ก่อนนะคะ 

ด.ญ.ข้างหน้าต่าง เป็นเหมือนภาคต่อค่ะ

 

 

ฉันลืมตาขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง
ความเจ็บปวดวิ่งเข้าถาโถมที่ขมับทั้งสองข้าง
ฉันถึงกับเซเล็กน้อย เอามือกดขมับไว้ข้างหนึ่ง
มืออีกข้างพยุงตัวเองขึ้นมา
ฉันโซซัด โซเซ ไปที่เก้าอี้ข้างหน้าต่าง
มองออกไปข้างนอก...

ทำไมสิ่งที่ฉันเห็นไม่อย่างที่ฉันคิดนะ
มันต้องมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้างสิ
ฉันเริ่มขมวดคิ้ว พยายามหาสิ่งที่ตัวเองคิดไว้ให้เจอ
ฉันนั่งนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง
เพ่งสายตาไปกับทุกสรรพสิ่งในเบื้องหน้า
ฉันกำลังหาอะไรกันนะ
ต้นไม่ต้นนั้นหรือเปล่า มันก็ไม่ใช่
หรือจะเป็นแสงแดดตอนเช้านะ ก็ยังไม่ใช่อีก
และฉันกำลังหาสิ่งใด...

ลมหัดเข้ามาวูบหนึ่ง
ทำเอาเส้นผมที่หยาบกระด้างของฉันดูพริ้วสวยขึ้นในทันที
ฉันเผลอสูดลมหายใจ เอาอากาศเข้าร่างกายอย่างไม่ตั้งใจ


ฉันก้มมองดูตัวเอง

ปลายเท้า ขา แขน ใบหน้า เส้นผม

ฉันเอามือลูบอย่างถนุถนอม

ที่ผ่านมา ฉันมัวแต่ทำร้ายตัวเอง

ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ

ร่างกายและจิตใจที่เป็นของฉัน เป็นของพ่อแม่ฉัน ฉันทำร้ายได้อย่างไร

ฉันได้แต่บอก ขอโทษนะ กับตัวเองเบาๆ

กี่วันแล้วนะ ที่ฉันยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้
ฉันมองไม่ให้ความเปลี่ยนแปลงบนโลกใบนี้
ฉันเคยคิดว่า ถ้าฉันไม่มีเธอ โลกของฉันคงเปลี่ยนไป
แต่ไม่เลย ฉันยังคงต้องกิน ต้องนอน ต้องทำงานต้องใช้ชีวิต
แสงแดดมันก็ไม่ได้หายไปไหน ต้นไม้มันก็ยังเติบโต
แถมลมก็ยังพัดเย็นสบายอีกด้วย

ฉันหาคำตอบถึงความเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีเธอ มากี่วันแล้วนะ
แต่ช่างมันเถอะ มันไม่สำคัญอีกแล้ว
ทำไมต้องหาคำตอบ ในสิ่งที่ทำให้ตัวเองเสียใจด้วย

ฉันจะไม่ทำร้ายตัวเองอีกแล้วล่ะ
คืนนี้ถ้าฉันจะร้องไห้อีก ฉันจะร้องไห้ ให้น้อยลง
และพรุ่งนี้ฉันจะตื่นมา ยิ้มได้มากกว่านี้

ถึงก่อนนอนฉันจะร้องไห้มากมายเพียงใด
แต่ในตอนเช้าฉันก็ต้องตื่นขึ้นมาอยู่ดี

อ๊า...ฉันเริ่มหิวแล้วล่ะ พ่อกับแม่คงจะรอฉันทานข้าวอยู่
ฉันยิ้มให้กับตัวเองนิดๆ...
และชีวิตฉันก็ก้าวเข้าสู้โลกใบเดิมๆ ที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

+
+
+
+
+

สารจาก ด.ญ.ข้างหน้าต่าง

ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า การที่เราจะมองโลกให้เป็นอย่างไร
อยู่ที่ตัวเราเองทั้งนั้น
การเอาโลกทั้งโลก ไปผูกติดกับใครสักคน
ถ้าเค้าปล่อยให้โลกของเราลอยคว้าง
เรามีหน้าที่เอื้อมมือ ฉุดโลกใบนั้นกลับมา
ไม่มีใครจะสามารถรับผิดชอบโลกของใครได้ทั้งนั้น

ถ้าเรายังไม่รักโลกของเราเอง
อย่าหวังจะพึ่งพาคนอื่นได้

การมีคนรักอาจทำให้โลกใบกว้างๆของเราดูแคบลง
เพราะเรามีคนที่เดินเข้ามาในโลกของเรา
แต่ถ้ามันไม่ใช้ เค้าก็ต้องกลับไป

จริงอยู่บ้างว่าบ้างครั้งโลกของเราอาจจะเคว้งไปบ้าง
เหมือนขาดสมดุล แต่อย่าลืมว่า จะมีคนข้างๆเราคอยฉุดเราไว้เสมอ

คิดซะว่า ความรัก เป็นส่วนเติม
แต่อย่าคิดว่าถ้าความรัก เดินทางจากไป จะขาดหาย...

 

* * * * *

คนแต่งก็ยังไม่ทราบเลยค่ะ ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อ อาจจะจบลงแค่นี้

หรืออาจจะมีต่อ^^ แต่ชีวิตคนเราจริงๆ ไม่ง่ายเลยนะคะ

รักตัวเอง รักคนใกล้ตัว อย่ามองความความรักข้างๆตัวน

 

ด.ญ.ข้างหน้าต่าง View my profile

Recommend