สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ

วันนี้ได้ดูละครจากสถานีโทรทัศน์ช่องหนึ่ง

ดาราสาวพูดสำเนียงไทยชัดมาก ชัดแบบไทยภูเขา - -"

ไม่ได้มีเจตนาดูถูกอะไรทั้งนั้น แต่เป็นไทยแท้ไม่ใช่หรือ

เค้าเห็นนะตัวเอง...เวลาสัมภาษณ์ก็พูดชัดนะ ไม่โทษนักแสดงแล้วกัน

ต้องโทษคนเขียนบท โทษผู้กำกับ โทษแก๊สโซฮอลล์ ก็ว่ากันไป

ไม่เข้าใจ ถ้าจะให้นักแสดงไทยแท้ๆ ที่ปกติพูดไทยชัดอยู่แล้ว พูดภาษาไทยให้ชัดๆ

มันจะทำให้ละครสนุกน้อยลงหรืออย่างไร...

เด็กเล็กเด็กน้อยจำไปพูดกันหมด

หลานสาว 4 ขวบ ถามว่า

หลาน  "พี่ผึ้งคะ ทำไมพี่เค้าพูดแบบนั้นล่ะ"

ชั้นเอง "อืม พี่เค้าไม่ค่อยสบายลูก หนูปกติดี ไม่ได้ป่วย หนูต้องพูดชัดๆนะคะ"

หลาน  "ค่ะ แสดงว่าพี่เค้าป่วยเหรอคะ เค้าเป็นอะไร"

 (กำลังคิดเหงื่อตก ตอบอะไรดี ซวยแล้วเรา)

ชั้นเอง "เค้าเป็นโรคต่างประเทศลูก ติดโรคมาจากต่างประเทศ" (คิดในใจทำไมชั้น ออกทะเลแบบนี้)

หลาน  "อ้าววว (ลากเสียงยาว) ก็ตอนนี้พี่เค้าอยู่ในไทยนี่คะ ทำไมไม่หายล่ะ"

เออ หลานก็ช่างถามดี อยู่ในไทยทำไมไม่หายป่วย - -"

ชั้นเอง "สงสัยพี่เค้าไม่ได้กินยามั้งลูก" (ตอบแบบคิดไม่ทันสมองเด็กจริงๆ)

หลาน  "โห น่าสงสารจัง"

พอหลานพูดเท่านั้นเราขำก๊ากออกมาเลย คิดในใจ "น่าสงสารจริงๆ"

ยังค่ะ ถ้าคิดว่า หลานตัวน้อยจะหยุดถามเท่านี้คุณคิดผิด

หลาน  "พี่ผึ้งคะ แล้วทำไมพี่เค้าไม่กินยาล่ะ"

ชั้นเอง "ยาไม่มีขายลูก พี่เค้าต้องหายาทานเองนะคะ"

หลาน  "แล้วทำไมเค้าไม่หายากินล่ะ" (ตาโตๆ จ้องมองมา อยากรู้มากๆ)

ถึงตอนนี้ ชั้นได้แต่เงียบ ๆๆๆ ไป 5 วินาที คิดคำตอบไม่ได้จริงๆ

หลาน  "พี่ผึ้ง ทำไมพี่เค้าไม่กินยาล่ะ" นั้นถามซ้ำแล้ว - -" เอางัยดี

ชั้นเอง "ยังไม่มีหมอคิดยารักษาได้งัยคะ" โอ...ในที่สุดก็หาทางรอดได้แล้วเรา

หลาน  "นั้นจัสมิน (หลานชื่อจัสมินค่ะ) จะเป็นหมอ เดี๋ยวจัสมินจะให้ยาพี่เค้ากินเอง"

ชั้นเอง "อ้าว ไม่อยากเป็นนางสาวไทยแล้วเหรอคะ"

หลาน  "ไว้ก่อนค่ะ เป็น 2 อย่างเลย" ว่าแล้วก็วิ่งปรู๊ดดดด ไปหยิบเครื่องมือที่ตรวจของเด็ก

หลาน  "พี่ผึ้ง จัสมินตรวจให้คนแรกเลย" ตอนนี้ชั้นออกอาการเหวอเล็กๆ

ว่าแล้วก็เอาที่ตรวจหัวใจ (มั้งนะ) ที่ใส่หูแล้วมีที่มาทาบๆฟังน่ะค่ะ

หลาน  "คุณหมอจะตรวจให้นะคะ" (แล้วก็เอาแบนๆที่ไว้ฟังเสียงหัวใจ มาทาบๆที่ปาก -*-)

ชั้นเอง "ทำไมตรวจที่ปากล่ะลูก"

หลาน  "ก็เป็นโรคพูดไม่ชัดก็ตรวจที่ปากสิคะ"

ชั้นเอง "อ๋อๆๆๆ"

หลาน  "ยินดีด้วยนะคะ คุณหมอแสดงความยินดีด้วย (เอ่อ พูดเหมือนดิฉันท้องเลยค่ะ)

            คุณไม่เป็นโรคต่างประเทศค่ะ"

ชั้นเอง "หา โรคอะไรลูก โรคต่างประเทศ"

หลาน  "ก็พี่ผึ้งบอกว่า พี่คนที่พูดไม่ชัดในทีวีเมื่อกี้เป็นโรคต่างประเทศงัยคะ"

ชั้นเอง "อืมม ใช่ๆ เย้ ดีใจจัง พี่ไม่เป็นใช่มั้ยคะ"

หลาน  "ค่ะ จัสมิน ไปตรวจคนอื่นดีกว่า" ว่าแล้วก็วิ่งให้วุ่นไปทั่ว

ไม่ต้องห่วงแล้วนะคะ คนที่พูดภาษาไทยไม่ชัด ในอนาคตจะมีคุณหมอจัสมินคนเก่งรักษาแล้วนะคะ

ชั้นเป็นห่วงอย่างเดียวว่าถ้าหลานชั้นจะเป็นนางสาวไทยแบบเดิมล่ะ ว้า...แย่เลยค่ะ ภาษาไทยคงเพี้ยนๆแบบนี้ไปอีกนานน่ะสิ

แต่...ถ้าเมื่อกี้ผลตรวจออกมาว่าชั้นเป็นโรคต่างประเทศ ชั้นจะทำอย่างไรดีล่ะ ได้แต่โล่งใจที่ตัวเองปกติดี

ปล.เอ็นทรี่นี้ไม่ซีเรียสนะคะ แต่แฝงไว้ด้วยสาระ (ฮา)