สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ

ใกล้วันพ่อเข้าไปทุกทีแล้ว...

เชื่อว่าบ้านใครที่มีลูกเล็กเด็กแดง จะต้องมีเสียงน้อยๆมาบอกว่า "วันนี้คุณครูให้เขียนเรียงความวันพ่อครับ"

"วันนี้คุณครูให้เขียนเรียงความวันพ่อค่ะ" ไม่เพียงแต่เด็กเล็กๆเท่านั้น ผึ้งก็เขียนเรียงความวันพ่อมาตั้งแต่อนุบาล 3 จนถึงเรียนมหาวิทยาลัย ...

มาย้อนอ่านดูเรียงความในสมุดการบ้านตั้งแต่เด็กๆ ที่คุณพ่อคุณแม่เก็บไว้ให้ ถ้อยคำ การใช้ภาษาต่างกันมาก ค่อยๆอ่านรู้เรื่อง และสระสรวยตามวุฒิภาวะที่เพิ่มขึ้น นั่งอ่านไล่เรียงมาตั้งแต่สมุดเล่มแรก ตอนอยู่อนุบาล 3 ลายมือ ด.ญ. ผ ผึ้ง แทบอ่านไม่ออก กระดาษเป็นสีเหลืองเข้มแล้ว แต่สัมผัสได้ถึงข้อความที่ออกมาจากใจน้อยๆ อ่านมาเรื่อยๆๆๆๆ จนมาเป็นแผ่นที่ปริ้นออกมาจากคอมพิวเตอร์ในแผ่นสุดท้าย กระดาษขาวสะอาด ตัวหนังสืออ่านง่ายเป็นระเบียบ..........

เรื่องราวในเรียงความเล่าถึงพ่อในมุมมองของผึ้งในแต่ละวัย อ่านไปอ่านมา .........

"วันนี้พ่อกลับบ้านมืด พ่อทำงานหนัก"

"พ่อมาถึงก็หลับเลย สงสัยพ่อจะเหนื่อยมาก"

"พ่อบอกหนูว่า พ่อเหนื่อย กลับบ้านมาเห็นลูกก็ชื่นใจแล้ว"

"พ่อทำงานเหนื่อยเพื่อให้ลูกได้เรียนหนังสือตามที่ลูกฝันไว้"

"พ่อเอางานกลับมาคิดที่บ้านด้วย งานต้องเยอะแน่ๆเลย"

"พ่อเหนื่อยกว่านี้พ่อก็ทนได้ เพื่อลูกจะได้สบาย"

10 กว่าปีที่ผ่านมา ชั้นเติบโตมาอย่างมีความสุข ความคิด การใช้ชีวิตค่อยๆเปลี่ยนไป แต่พ่อของชั้นไม่เปลี่ยนเลย

พ่อเหนื่อยมาทั้งชีวิต พ่อเหนื่อยเพื่อครอบครัว พ่อเหนื่อยเพื่อลูกจะได้สบาย พ่อเหนื่อยเพราะความรักที่พ่อให้ลูก

ชั้นเคยบอกพ่อว่า "ผึ้งจะหางานดีๆทำ พ่อกับแม่จะได้หายเหนื่อยซักที"

พ่อชั้นบอกว่า "ความเหนื่อยของพ่อคือความสุข พ่อเหนื่อยเพื่อครอบครัว เพื่อลูก คือความสุขของคนเป็นพ่อ"

กาลเวลาเปลี่ยนแปลงไป ข้อความในกระดาษก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป ค่อยๆเลือนลางจนอ่านแทบไม่ออก

แต่ความรักที่พ่อมีให้....กลับยิ่งมากขึ้นๆๆๆๆและชัดเจนขึ้นทุกวัน

พ่อคะ หนูรักพ่อค่ะ

.........................................

และนี่คือเรียงความของชั้น ถึง "พ่อ" ในปีนี้ค่ะ

คุยกันท้ายเอ็นทรี่

ขณะเขียนเอ็นทรี่นั้ น้ำตาพาลจะไหลเสียให้ได้ เย็นนี้อยากกลับบ้านเร็วขึ้นอีกนิด ซื้อขนมไปฝากพ่อ ซื้อหนังสือพิมพ์ไปฝากพ่อ

ถึงชั้นจะไม่ได้บอกว่า "หนูรักพ่อค่ะ" แต่ชั้นเชื่อว่าท่านต้องรู้แน่ๆๆๆๆ

ดาวดวงน้อย....

เพราะเธอนั้นคือทุกสิ่งในชีวิตที่ฉันมี...
ของมีค่าใดไม่อาจแทนค่าเทียมเท่าสิ่งนี้...

ความรัก... สร้างเธอ...
มอบเธอให้ฉันคุ้มครองตลอดไป...

เจ้าคือดาวดวงน้อย... ของพ่อจับมือพ่อเอาไว้
พ่อจะพาเจ้าเดิน... ข้ามไปสู่ปลายทางที่ดี

แม้ยามร้องไห้คอยปลอบ... ยามเหน็บหนาวให้ผ้าห่ม...
เห็นเธอนั้นมีความสุข... ลำบากตายก็ทนไหว...
เป็นสายสัมพันธ์... ที่ไม่มีวันสิ้นลงแม้วันตาย...

เจ้าคือดาวดวงน้อย... ของพ่อจับมือพ่อเอาไว้
พ่อจะพาเจ้าเดิน... ข้ามไปสู่ปลายทางที่ดี

ไม่มีรักครั้งไหน รักมาแค่ไหน ยิ่งใหญ่เกินที่ให้เธอ...
เหนื่อยแค่ไหนไม่ท้อ ทนได้เสมอ ขอให้เธอ มีความสุข...
ให้เจ้าเดินต่อไป... ไม่น้อยหน้าใคร ๆ...

เจ้าคือดาวดวงน้อย... ของพ่อจับมือพ่อเอาไว้
พ่อจะพาเจ้าเดิน... ข้ามไปสู่ปลายทางที่ดี

แม้รู้ว่าในสักวันหนึ่งต้องมีใครสักคน... รักเธอ
ขอให้เขาเป็นคนดีไม่ทำให้เธอเสียใจ... รักเธอ
อย่างที่ฉัน... รักเธอ...