ของเล่นรุ่นคุณแม่

posted on 26 Nov 2007 22:08 by befresh in I-Am, song, variety-funny

จั่วหัวข้อว่า"ของเล่นรุ่นคุณแม่" แต่ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองทันเล่นมันซะทุกอย่างเลย ม่ายยยย ไม่จริงงงงงงงงง - -*

เริ่มแรกกันที่ "หมากฝรั่งบุหรี่"

หมากฝรั่งบุหรี่กล่องสีแดง มีแมวดำกับเครื่องบินเป็นสัญลักษณ์ สารภาพตามตรงเลยค่ะ ปัจจุบันก็ยังจำรสชาติได้ เย็นๆหวานๆกลิ่นมิ้นๆ นมๆ ห่อด้วยกระดาษสีขาวบางๆ แต่เนื้อหมากฝรั่งไม่เหนียวเหมือนหมากฝรั่งปัจจุบันไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องเป็นบุหรี่ รู้แต่ว่าอร่อยกว่าหมากฝรั่งสารพัดรสในปัจจุบัน

ต่อไปช็อกโกแลตในหลอดยาสีฟัน มีโคนให้ด้วยนะ

อันนี้เป็นของหวานสุดโปรดอีกชิ้น จำได้ว่าวิธีการกินไม่ค่อยเหมือนคนอื่น ปกติเค้าให้บีบใส่โคนแล้วกิน แต่อิชั้นกินโคนเปล่าๆก่อนแล้วค่อยบีบช็อกโกแลตกิน-*- อร่อยมากกกกกกก ช็อกโกแลตสมัยนั้นหอมๆ รสก็เป็นช็อกโกแลตบ้านๆ ไม่ปรุงแต่งหลายรสแบบปัจจุบัน รู้สึกราคาจะ 5 บาทได้ช็อกโกแลต 1 หลอด แต่ได้หลายโคนเลย

หมากฝรั่งหลากสีตรานกแก้ว

อันนี้กินบ่อยเลย จำได้ว่าร้านอาม่า (ทำไมต้องอาม่า)แถวบ้านจะใส่โหลๆไว้ ใส่ไว้จนนาน น้ำตาลละลายคาโหลไปก็มี สภาพตอนละลายก็เหนียวๆติดกันหลายอัน แต่ก็กิน แต่จำไม่ได้ว่า ที่ห่อต่างสีกัน รสชาติต่างกันด้วยหรือเปล่านะ

ขนมไข่ไดโนเสา

ขนมไข่ไดโนเสา แต่ตัวอิชั้นถูกปลูกฝังมาว่าเป็นขนมไข่แมลงสาป (แม่นะแม่..บอกหนูมานิ่)-*- ตอนเด็ก+หัวสมองอันน้อยนิดไม่ทันฉุกคิดว่า แมลงสาปตัวแค่นั้น จะมีไข่ใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร แต่ก็ไม่เหมาะกับชื่อไข่ไดโนเสาอยู่ดี ไดโนเสามันตัวใหญ่นะ (แถไปเรื่อย เหอๆ) เคยแค่เอาลิ้นแตะๆ มันหวานมากกกกกมารู้เอาตอนโตนี่แหละ มันก็คือน้ำตาลนั่นเอง

ขนมไม้ แข็งโป๊ก

อันนี้ชอบกินอ่า อร่อยนะคะ มันจะรสน้ำตาลไหม้ๆ กลิ่นหอมๆ กัดดังก็อปๆ แข็งๆ มันก็คือน้ำตาลล้วนๆอีกแล้ว อันนี้เป็นขนมท้าทายสำหรับผู้มีฟันแข็งแรงเท่านั้น ฟันไม่แข็งจริงกินไปฟันจะหักก่อนขนมได้นะคะ ปัจจุบันยังพอเห็นมีขายอยู่บ้างนะ

แบงค์กาโม่

แบงค์กาโม่ เชื่อว่าทุกคนน่าจะเคยเล่นกันนะคะ สำหรับตัวผึ้งเองไม่ได้เอาไปเล่นซื้อของแบบเด็กทั่วไปหรอก แต่เอาไปพับเอาด้านที่มีแต่สีที่เหมือนแบงค์จริงออก แล้วเอาไปทิ้งไว้ตามทางเดิน พอมีคนเดินผ่านมาหยิบแล้วเห็นว่าเป็นแบงค์ปลอม ก็หัวเราคิกคัก เป็นที่สนุกสนาน (นึกสีหน้าคนหยิบตามไปด้วยนะ) ตอนเด็กๆพอมีแบงค์กาโม่เต็มกระเป๋าตังค์ รู้สึกเลยว่า "หนูรวยที่สุดในโลก" เป็นความไร้เดียงสาที่น่าให้อภัย -*-

ใบพัดโดราเอมอน

จำลองมาจากเรื่องโรเอมอน เอามาปั่นๆ หมุนๆ แล้วมันก็จะปลิว ใครบินสูงกว่าชนะเลิศค่า

ไพ่กระดาษ

ใครไม่เคยเล่นเชย ขอบอก ขอบอก ขายห่อละ 1 บาท มีตั้งหลายแผ่น เล่นได้สารพัดวิธีแล้วแต่จะพลิกแพลง หลากหลายตัวการ์ตูน เก็บสะสมแข่งกัน เอามาเล่นตบไพ่แข่งกัน สนุกชะมัด (บ่งบอกอายุ)

ลูกเต๋าสารพัดสัตว์

ลูกเต๋าสมัยก่อนมีจินตนาการเนอะ มีรูปสัตว์น่ารักๆด้วย ดูสมัยนี้สิมีแต่ลูกดำๆ เอาไว้เล่นคู่กับเกมส์ต่างๆค่ะ

ฉลากสารพัดรางวัล

รางวัลสมัยก่อนก็แสนจะน่ารัก น้ำมัน น้ำปลา สบู่ และของใช้ประจำวันต่างๆ จำได้ว่า อาแปะ (คราวนี้ อาแปะ) จะเอาของใส่ถุงใสๆ แล้วแม็กติดกับกระดาษแข็งๆ แล้วเอาเมจิกเขียนเบอร์ไว้ สลากแบบนี้ต้องมีตามร้านโชว์ห่วยทุกร้านสิน่า เงินที่ทอนมาจากของที่ซื้อให้แม่ ก็ต้องเสร็จเจ้าสลากนี้ประจำ เคยจับได้น้ำมันกลับบ้านไปขวดหนึ่ง ที่บ้านแทบเฮฉลอง แต่หนูอยากได้ขนมถุง 5 บาท อีกรางวัลมากกว่าค่ะ -*-

ลูกข่างมหัศจรรย์

หมุนๆๆๆเอามาชนกัน ของใครกระเด็นตกรอบ คุณคือจุดอ่อนค่ะ เล่นไปนานๆเริ่มมีสารพัดท่า ไขว้หน้าไขว้หลังขว้าง โยนขึ้นหัว สลับมือ เล่นไปเรื่อยๆจะเริ่มมีการตีลังกา ...

ตุ๊กตายางหลากสี

superhero รวมตัว...สารพัดสี ตัวจะหยุ่นๆ นุ่มๆ เอาไว้เล่นต่อสู้กันบ้าง แต่ที่บ้านจะเอามาโยนทับกัน ถ้าสามารถโยนทับของใครได้ ก็เอาตัวการ์ตูนนั้นไป ใครมีตัวการ์ตูนยอะสุด มักได้เป็นหัวหน้าแก้งค์เด็กผู้ยิ่งใหญ่

ขนมหนึบๆสารพัดรส

อันนี้เป็นขนมหวานคล้ายซุกัสในสมัยนี้ มีหลานรสชาติ ชอบกินอันที่เป็นลิงสีเทาๆที่สุด รสจะออกมิ้นๆๆ กินตอนราคา 2 อัน 1 บาท (แก่มากเลยเนอะ) รสชาดจะตามสีเลยค่ะ อันสีส้มๆก็รสสัปปะรด เป็นต้น

ลูกอมผลไม้หลากชนิด

จำได้ว่า รสสัปปะรดอร่อยมาก อร่อยกว่าลุกอมสมัยนี้ซะอีกนะ เป็นเม็ดกลมๆ เรียงซ้อนกัน รสชาดกำลังดีเลย กินกันไปจนลิ้นเปื่อยกันเลยก็มี

ขนมผงๆ

รสชาดตามฉลากด้านหน้าเลย เป็นขมที่ฮิตมากๆๆๆ ยิ่งรสนมกับโค้กจะขายดีที่สุดเลย ไม่รู้เค้าให้เอาสมน้ำหรือเปล่า แต่ตอนเด็ก ชอบเอาน้ำใส่แล้วเขย่าๆ ได้รสชาดไปอีกแบบ

ขนมอะไรก็ไม่รู้

ปัจจุบันก็ยังไม่ทราบค่ะ ว่ามันคือขนมอะไร ไม่ชอบกินด้วย หนึบๆ ไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่ แต่กระดาษที่หอ สีสันแรงได้ใจ เอากระดาษห่อมาละลาย้ำเล่ สีสดชัดยิ่งกว่าสีน้ำอีก

ขนมวิตมินซีในขวดโหล

 ข้างในจะเป็นวิตมินซีอมๆเล่นๆ เปรี้ยวๆหวานๆ ขวดละ 1 บาท หรือ 2 บาทนี่แหละ สะสมขวดกันสนุกสนาน

ขนมบ๊วยแผ่น

เป็นอมตะนิรันกาลมาก ยังว่งขายมางปัจจุบัน มีตั้งแต่ร้านโชว์ห่วยยันบนห้าง รสชาติอร่อยดี คุ้นเคย กินมาตั้งแต่เด็ก ใครไม่เคยเห็นบ๊วยแผ่น ตกยุค เชยมากๆๆๆ กินได้ทุกเพศทุกวัย บางวันที่บ้านก็ยังซื้อมากินบ่อยๆค่ะ

ต่อมาไม่รู้เรียกว่าอะไร

 

 

คิดว่าทุกๆคนรุ่นเราๆ คงเคยเห็นกันทุกคน จำไม่ได้ว่าแถมจากอะไร รู้แต่ว่าแก้งค์เรา (-*-) ต้องมีทุกคน ใครยิ่งให้มันลอยสูงๆ แล้วรับได้นี่ สุดยอดดดด

ขนมกาก้า

 

เป็นข้าวโพดอบกรอบรสนมๆ ส่วนมากไม่ค่อยมีใครกินขนมมันหรอก จะซื้อเอาแต่ของแถมในซองกันซะมากกว่า ความทรงจำเลือนลาง จำไม่ได้แล้วว่า แถมของเล่นอะไร รู่แต่ว่าซื้อมาก็ทิ้งขนม แล้วอาของเล่นมาอย่างเดียว

ขนม+การ์ดโดราเอม่อน

เป็นขนมปังกรอบกลมๆ เคลือบช็อกโกแลต เชื่อว่าทุกคนต้องเคยสะสม สมัยก่อนเวลาแม่ไปตลาด ต้องร้องให้แม่ซื้อยกแพ็คทุกที และที่ทำให้ช็อกคือ มีครั้งนึงซื้อยกแพ็คแล้วได้ซ้ำกันทุกกล่อง กรี๊ดดดดร้องไห้บ้านแตก ว่าแต่ว่ามีใครเคยสะสมครบเล่มบ้างอ่ะเปล่า

ป๋องแป๋ง

ไม่รู้มันคืออะไร แต่ผึ้งเรียกป๋องแป๋งมาตั้งแต่เด็กๆ ใช้หมุนไปมาดังป๊องๆ สนุกดี แต่ก่อนจะมัขายตามงานเทศกาลต่าง แต่ปัจจุบันแทบไม่เห็นแล้ว ของแท้ดั้งเดิมต้องสีแดงแบบนี้เท่านั้น เดี๋ยวนี้กลายเป็นพลาสติกหนาๆลายการ์ตูนไป ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ ดูแพงเกินไป ของปลอมนะ -*-

ปิดท้ายด้วยพระเอกของเรา ลุกโป่งวิทยาศาสตร์

สนุกมากกกกกกกก ก่อนเป่าต้องอมเข้าปากก่อน -*- ปั้นให้เป็นก้อนๆ ซื้อเล่นทุกวัน แล้วเอามาเป่าแข่งกันว่าของใครใหญ่สุด ลอยได้ไกลสุด มันจะเหนียวๆ กลิ่นยางๆ ว่าแล้วอยากเล่นอีกจัง ใครหาซื้อได้ที่ไหนวานบอกทีนะจ๊ะ

หมดแล้วค่า (เค้ามีภาพให้แค่นี้อ่ะ) เห็นแล้วนึกถึงสมัยเด็กเนอะ เอ้า.....สารภาพมาซะดีๆ ใครทันของเล่นพวกนี้บ้างยกมือขึ้น

+

นั่นแน่ไม่มีใครยก ไม่กล้ายกล่ะสิ กลัวเค้ารู้อายุใช่เปล่าล่ะ ของเล่น ขนม สมัยก่อนไม่ต้องอาศัยเทคโนโลยีมาก แต่ก็สร้างจินตนาการให้แก่เด็กตัวน้อยๆได้มากทีเดียว สังคมเปลี่ยนแปลงไป อะไรๆก็เปลี่ยนแปลง ไม่เว้นแม้แต่ความไร้เดียงสาของเด็กๆ ที่นับวันจะเติบโตขึ้น จนไม่เหลือพื้นที่ให้จินตนาการได้เติบโต เพราะถูกความทันสมัยเข้าแทนที่... นับว่าอิชั้นยังโชคดีที่ยังทันได้เล่นของเล่นที่เต็มไปด้วยความทรงจำและจินตนาการ...

*********************

พื้นที่เล็กๆ

บอย ไตรภูมิรัตน์

จะต้องถอนใจ อีกสักเท่าไร
โลกแห่งความเป็นจริง ไม่เคยเป็นอย่างใจ
วันและคืนเปลี่ยนหมุน ให้เราวิ่งตามเรื่อยไป
โตแล้ว ทุกอย่างเปลี่ยนไป

การเป็นผู้ใหญ่ มันไม่ง่ายเลย
มันไม่คุ้นไม่เคย ยิ่งคิดยิ่งเหนื่อยใจ
ไม่มีเวลาเหลือ ไว้ฟังไว้คิดถึงใคร
โตแล้ว ต้องทำอย่างไร

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนตัวเราเองอาจหล่นหาย
เมื่อเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในใจ เขาไปไหน
ทำไมวันนี้เขาหายไปจากเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ไม่ว่านานเท่าไรก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ เอาไว้

ตรงขอบฟ้านั้น มีรุ้งพาดผ่าน
เมื่อความจริงความฝันได้มาบรรจบกัน
ที่ดินแดนแห่งนั้น เด็กน้อยคนหนึ่งกับฉัน
จูงมือเดินไปด้วยกัน

เมื่อนาฬิกาในชีวิตหมุนเร็วกว่าใจ
จนลืมว่าเราเคยเป็นใคร
อย่าลืมเด็กน้อย ทิ้งปล่อยเขาคอยอยู่เดียวดาย
ได้ยินใช่ไหมเสียงนั้นที่เรียกเรา

ขอพื้นที่เล็กๆให้ยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม
ไม่ว่านานเท่าไรก็ไม่เปลี่ยนไปได้หรือเปล่า
ให้ความสดใส ยังอยู่กับเรา อย่าให้ใครเขามาแย่งไป
แค่เพียงอยาก ขอพื้นที่เล็กๆนี้ยังเป็นเด็กไปนานๆ
ให้เรายังได้ฝัน ให้เรายังยิ้มได้
โลกแห่งความจริง มันจะดีหรือร้าย
เก็บความเป็นเด็กในหัวใจ จะอยู่กับฉันตลอดไป

(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ให้ใจยังเป็นเด็ก)
อยู่กับฉันตลอด ไม่ให้ใครแย่งไป
(ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ขอพื้นที่เล็กๆ ใ